إشιά دریکن در سال 1830 در تهران متولد شد و در سال 1907 در همان شهر درگذشت. او از سادات پاریزی، یکwell-known در میان اشرافیهای فارسی بود، اما از نژات متمیزت?
? باقیماند. تحصیلاتش
به ??وبی انجام نشده و او بیشتر بر پایه تجربههای زندگی و آفیکاسیونهای مختلفی که در آن زمان رواج بود، ب
ه ن??یسندگی و شعر پرداخته است.
در سالهای اولیه حیات او، دریکن
به ??نوان
یک ??جرد و محبوب بانو شناخته میشد. او
به ??دت به مطالعه ادبیات و فلسفه مکتوب بود و آثار زیادی از این نوع را دربر میگرفت. یکی از آثار مهمش، «لیالی» است که
به ??نوان اولین رمان فارسی
به ??ساب میرود و برای اولیڈیکسیونی در بین نویسندگان فارسی شناخته میشود.
بعد از آن، او با انتشار «حجاب» در سال 1880، به
یک ??قفه عظیم در زندگی ادبیات فارسی رسیدی. این اثر
یک ابروز در مورد مسائل اجتماعی و سیاسی جامعه بود که شامل نقدشґریهای اجتماعی و انتقاد ازهای موجود بود. دریکن همچنین ب
ه ن??یسندگی تعدادی از مقالات در مجلات مختلفی در ایران و خارج کشور پرداخته است، که meisten از آنها در زمینه فیلسوفی و اجتماعی منتشر شدهاند.
در سالهای اخیر حیات او، دریکن
به ??نوان
یک ??یلسوف و اندیشمند شناخته میشد و آثارش در بین روشنفکران و دانشجویان
به ??دت مورد تحسین قرار میگرفت. او همچنین
به ??نوان
یک ??کیل برای رفع برابری اجتماعی و سیاسی زنان و فرودستاییها تلاش کرد.
این بانوی ادیب، نه تنها
به ??نوان
یک ??ویسنده و فیلسوف ممتاز، بلکه
به ??نوان
یک ??یام در جهان ادب فارسی شناخته میشود. آثارش همچنان تأثیر عمیقی بر اندیشمندان و علاقهمندان
به ??دبیات و فلسفه دارد.